Nad izvorom vrba se nadnela pod njom kose devojka rasplela lice mije, ruse kose vije gorke suze nad izvorom lije Tužna vrbo, sestro moja mila nad izvorom što si se savila kao i ja, bez sreće i ti si cvetala si, a rađala nisi Običaj je u mom rodnom kraju da sirotu za bogatog daju zbog njegovih livada i njiva Sunce jarko, šta sam kome kriva Star je sestro, ruke mu uvele a i kose kao sneg se bele ja ne tražim njegovo imanje moje srce hoće milovanje udaću se za momčića mlada moja mladost, mladosti pripada