Sa Gradačca bijele kule zmaja od Bosne sokolovi zakliktali kajde žalosne umrla je vijerna ljuba Huseinbegova jer izgubi gospodara srca svojega Osedlo je vranca svoga Husein kapetan odjezdio Romaniji podjelit megdan na čardaku vijerna ljuba Allahilallah klanjala je plakala je haber čekala Pod pendžere glasnik stiže srca slomljenog udaji se vijerna ljubo nejma bega tvog od sevdaha i žalosti kraj pendžera svog prepuče joj bolno srce neće za drugog Sa munare Husejnije uči mujezin sa čardaka i bedema plaču sokoli do Stambola odjekuju gajde žalosne pusta osta bijela kula zmaja od Bosne nikad pusta bijela kula zmaja od Bosne