Kad sretneš Hanku sijedu baku u mahali u sokaku selami je, pozdravi je jer znaj da je bila vila Zbog nje je Zijo danima pio zbog nje je Salko u vodu skako zbog nje je Ibro hapšane ribo zbog nje je Bego u mezar lego zbog nje su noži parali srca zbog nje se lila momačka krvca Hvališe ljudi ljepotu njenu i pjesnici za nju znaše tu nekada divnu ženu i sazlije opjevaše Nigdje još ne bi takvoga stasa nit ljepših usta umilnog glasa od pjesme njene slavuj umukne od puste želje srce da pukne Takva je bila zanosna Hanka najljepša djeva iz mog sokaka Godine burne odnješe mladost ko vjetrovi list sa gore u očima zgasnu radost divno lice skriše bore Leđa se svila drhtave ruke u stare Hanke sirote puke protkani s tugom prolaze dani sjećaju srce na sevdah davni Sjećanja draga tiho se gase a pusta mladost ne vraća se a—komponovao Rade Jovanovića—