Izrod, na granici Podivljao, pred vetrovima Kol'ko puno trulog lišća Oči suzne od peska s' vremena Nisu teške kao sutoni Kao promašen san Smrtnik, pred beskrajem Nemoćan, pred Bogovima Sputan svojim praznim verama Skrvan ratovima beskrajnim Snažan, a opet nemoćan Kao promašen san Čovek pred morem spoznaje Obavijen iluzijom tuge Sred, što za sobom ostavlja Je kao promašen san